Hitte en droogte
Door: compassie
Blijf op de hoogte en volg astrid
09 Januari 2016 | Zuid-Afrika, Utrecht
Terwijl Nederland eindelijk de kou heeft gekregen waar iedereen zo naar verlangde, zijn het hier in Zululand de hitte en de droogte die hoog opspelen. Er is al een jaar geen regen gevallen. De rivierbekkens zijn kurkdroog en het waterpeil van natuurlijke meertjes is tot een dieptepunt gedaald. Ook in de tent is het nauwelijks uit te houden, laat staan overdag als het kwik tegen de 40 graden loopt. Je kan je natuurlijk de hele dag verschansen in de gekoelde supermarkten of vetmakende hamburgerketens, ik kies voor een nog meer milieuonvriendelijke tijdsbesteding: ik pak m’n autootje met welkome airco!
Zo toer ik over de hoogvlakte van Kwazulu-Natal met overal kleine nederzettingen in veel pastelachtige kleuren. Ik neem lifters mee en stop bij kleine dorpjes. Zo hoor je nog eens wat. De hoge werkloosheid is hier de kwaal. Het onderwijs is in de afgelegen plekken slecht ‘Ik kan als vak niet eens ‘science’ kiezen, terwijl ik dat wel graag wil’ vertelt een jongen die vanaf het voetbalveldje naar me toe is komen hollen. ‘Binnenkort verplaatsen we ons dorpje naar een hoger gelegen gebied. Op de plek van nu hebben we bij slagregens teveel last van het vele water. Kijk maar de bomen zijn al gekapt’. Ik zie het grote, lege veld in de verte. Erosie, boskap en klimaatverandering. Het is hier duidelijk zichtbaar.
Dan rijd ik met een vrolijke zwarte weduwe de berghelling af. We stevenen af op Utrecht, een provinciestadje hier in Zululand! Even weer thuis. Terwijl we elkaar nauwelijks begrijpen, wil ik haar toch vragen om een foto van me voor het stadsbord te maken. ‘No, me stupid’ schrikt de vrouw. ‘Nee, je bent niet stupid. Kom ik leer het je, je kan net zoveel foto’s maken als je wil’ zeg ik gewoon in het Nederlands en communiceer verder met gebaren. Het is duidelijk de eerste keer dat ze een compact-fototoestel in haar handen heeft. Met wat aanwijzingen hier en daar lukt het ons een mooi plaatje te schieten.
Utrecht in Nederland. Wanneer zal ik er weer zijn? Mijn wensenlijstje is nog niet helemaal rond, ik wil nog Kaapstad en Malawi aandoen. Ook Bert, mijn buurman, komt me over een paar dagen bezoeken. Nog genoeg te beleven. 17 januari zal niet mijn thuiskomstdatum zijn, ik plak er nog een aantal weken aan vast. Maar voor je het weet, ben ik er weer!
Zo toer ik over de hoogvlakte van Kwazulu-Natal met overal kleine nederzettingen in veel pastelachtige kleuren. Ik neem lifters mee en stop bij kleine dorpjes. Zo hoor je nog eens wat. De hoge werkloosheid is hier de kwaal. Het onderwijs is in de afgelegen plekken slecht ‘Ik kan als vak niet eens ‘science’ kiezen, terwijl ik dat wel graag wil’ vertelt een jongen die vanaf het voetbalveldje naar me toe is komen hollen. ‘Binnenkort verplaatsen we ons dorpje naar een hoger gelegen gebied. Op de plek van nu hebben we bij slagregens teveel last van het vele water. Kijk maar de bomen zijn al gekapt’. Ik zie het grote, lege veld in de verte. Erosie, boskap en klimaatverandering. Het is hier duidelijk zichtbaar.
Dan rijd ik met een vrolijke zwarte weduwe de berghelling af. We stevenen af op Utrecht, een provinciestadje hier in Zululand! Even weer thuis. Terwijl we elkaar nauwelijks begrijpen, wil ik haar toch vragen om een foto van me voor het stadsbord te maken. ‘No, me stupid’ schrikt de vrouw. ‘Nee, je bent niet stupid. Kom ik leer het je, je kan net zoveel foto’s maken als je wil’ zeg ik gewoon in het Nederlands en communiceer verder met gebaren. Het is duidelijk de eerste keer dat ze een compact-fototoestel in haar handen heeft. Met wat aanwijzingen hier en daar lukt het ons een mooi plaatje te schieten.
Utrecht in Nederland. Wanneer zal ik er weer zijn? Mijn wensenlijstje is nog niet helemaal rond, ik wil nog Kaapstad en Malawi aandoen. Ook Bert, mijn buurman, komt me over een paar dagen bezoeken. Nog genoeg te beleven. 17 januari zal niet mijn thuiskomstdatum zijn, ik plak er nog een aantal weken aan vast. Maar voor je het weet, ben ik er weer!
-
09 Januari 2016 - 18:40
Ietje:
Prachtige blog weer Astrid. Als ik het lees, voelt het alsof ik in Afrika zit (op de temperatuur na dan want hier is hij van de verwarming..). En beste beslissing this year so far denk ik: er een paar weken aan vast plakken.
geniet, geniet en blijf genieten!
Ietje -
10 Januari 2016 - 17:38
Hetty:
Lijkt me even heerlijk ... 30-40gr. Leuk om weer even in je 'stadtie' te zijn.
Is de foto van de hutten op je blog ooit in Zululand gemaakt? die herinnering heb ik nog aan het binnenland daar. de regio waar Mandela geboren is.
Groot gelijk om er nog wat weken aan vast te plakken; het land is veel te groot en te mooi om er ff snel door heen te scheuren. Of vlieg je straks naar Kaapstad? ik blijf je volgen. Veel plezier verder.
Hetty -
13 Januari 2016 - 21:40
Betty:
Als ik mocht kiezen tussen geaircode autoritjes door landschappen als pastelschilderijtjes of dagelijkse fietstochtjes door kleffe, koude regen op weg naar kantoor, dan wist ik het ook wel. Dat je nog ff lekker blijft snapt iedereen hier. Geniet er maar lekker van, en wat leuk dat je binnenkort n oude bekende gaat ontmoeten. Hartelijke groet!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
